?

Log in

No account? Create an account

Lotte Oostebrink, BA

En toen was het ineens juli! Wat vliegt de tijd dit (studie)jaar! Ze zeggen dat de tijd sneller gaat als je ouder wordt, maar zo oud vind ik mezelf nog niet...
Gelukkig hebben meer mensen er last van, want ik hoor van meer verdwaasd rondlopende studiegenoten die ineens vakantie hebben en dat zelf nog niet zo gerealiseerd hadden.
In elk geval, mijn scriptie is al lang en breed ingeleverd, en daar heb ik een mooie 8 voor gekregen (mocht ik ooit nog een researchmaster willen doen, dan word ik in elk geval toegelaten). Mijn laatste twee vakken van Engels heb ik ook afgesloten met mooie tentamencijfers, dus het wachten is nu alleen nog op mijn essay voor een bijvak (Middeleeuwen en Reniassance Studies 2: Verbeeldingswereld), maar ook zonder dat cijfer heb ik mijn BA gehaald.
Dus, dat is WO diploma nummer 2 in the pocket! Het feestje volgt natuurlijk (als Fons z'n MSc gehaald heeft) zsm!
Ik ben vooral blij dat ik hem heb kunnen halen voordat alle "interessante" maatregelen voor het hoger onderwijs erdoor geduwd zijn; met een beetje geluk heb ik mijn MA binnen voordat het je echt onmogelijk gemaakt wordt te studeren. Meerdere medestudenten komen er nu ook achter dat hun intresses eigenlijk ergens anders liggen, maar kunnen niet nog een tweede Bachelor (HBO danwel WO) er achteraan plakken omdat ze dat 9000 Euro extra kost, terwijl ze geen stufi meer krijgen. Dat levert waarschijnlijk een mooie buslading doodongelukkige gedemotiveerde docenten Engels op over een paar jaar, maar goed, als het maar niet te veel kost!
Maar dit moet natuurlijk geen negatief onderwijs-bezuinigingen stukje worden, en naast dat dit het einde van mijn BA is, is het ook het begin van mijn MA!
Een groot deel van mijn studievrienden gaat ook verder met de algemene Master Engelse Taal & Cultuur, dus het wordt in elk geval gezellig. En er zijn een boel interessante vakken! Om te beginnen natuurlijk de WEM (Writing, Editing, and Mediating) vakken, waarbij je leert hoe je teksten moet redirigeren en hoe het productieproces van een boek gaat en hoe je teksten goed kunt vertalen. Leuke, practische vakken waarmee ik hopelijk later iets in de uitgeverswereld kan gaan doen. En dan nog de minder nuttige maar zeker niet minder interessante cultuur en literatuurvakken, over Jane Austen, het dagelijks leven in de Middeleeuwen, en theater in de 19e eeuw (en nog wat linguistische vakken, maar die ga ik sowieso niet volgen). Ik mag maar 70 punten aan vakken kiezen (de hele master is 90 ECTs en de scriptie telt voor 20), dus ik moet nog maar eens goed kijken naar wat ik precies allemaal wil doen. Of gewoon wat meer punten halen dan nodig is, dat werkte bij de vorige diploma's ook prima :)

Tags:

Dharma versus 15 minutes of fame

(Waarschuwing; deze post bevat een hoog hippie-gehalte)

Tijdens Wereldliteratuur leer je nog eens wat interessante dingen. Onder andere hoe je een sari vast knoopt, want een van mijn klasgenootjes komt uit India en had ter instructie eentje meegenomen (die dingen kunnen wel 12 meter lang worden! Stel je voor, een stuk stof van 12 bij 1,5 meter om je lichaam winden en dan ook nog kunnen lopen).
Vandaag ging het over karma en dharma, oftewel; de energie/daden die je in je vorige levens hebt opgedaan en die bepaald in welk leven je nu zit (qua kaste en positie), en de route die je in dit leven moet volgen om zo harmonieus mogelijk te zijn (en in je volgende leven dus weer op een betere/hogere positie terecht te komen).
Hier in het Westen geloven we al gauw dat alles maakbaar is, maar omdat we helaas vaak geen hogere doelen hebben dan "carriere maken", "veel geld verdienen", of "beroemd worden", doen we over het algemeen niet zoveel met die maakbaarheid. Ook hoor je vaak dat mensen een "doel in hun leven missen" (totdat ze verlicht worden door een leuk geloof) of dat er "teveel keuzes zijn" (die laatste heb ik zelf ook veel last van gehad). Uiteindelijk leidt dat vaak tot een doel van "een zo groot mogelijk huis hebben en dat vol stoppen met zoveel mogelijk nieuwe glanzende apparaten".
In het Oosten (ik heb het nu vooral over India, want dat is het enige land waar ik enigszins iets over kan vertellen) heeft men daar niet zo'n last van. Het idee is dat er een "goeie" route is door je leven (die dharma dus), en als je die volgt ben je blij en gelukkig, en als je er vanaf wijkt dan kan dat niet zoveel goeds betekenen. En al helemaal niet als je er vanaf wijkt omdat je boven je stand wil leven, want je hoort te accepteren hoe je geboren bent, want daar heb je nou eenmaal zelf voor gezorgd (door hoe je je hebt gedragen in een vorig leven). Voor ons klinkt dat misschien heel hard, maar het zorgt er wel voor dat in India de meest simpele ziel (een straatveger, meestal een van de untouchables) toch nog gelukkig en harmonieus kan leven, want hij accepteert zijn "straf" (en zo gauw je het niet accepteert en gaat streven naar iets beters zit je in een volgend leven ineens in het lichaam van een sprinkhaan). Hier zou zo iemand waarschijnlijk al gauw aan de drank en de drugs raken uit pure wanhoop dat hij eigenlijk iets zou moeten maken van zijn leven, maar dat niet lukt. Wees blij met wat je hebt, denken ze in het Oosten.
Hoewel het natuurlijk uitbaterij van jawelste is, en het hele systeem in elkaar valt zo gauw je niet in reincarnatie gelooft (daarom klinkt het westerlingen natuurlijk ook zo raar in de oren) denk ik dat mensen in het Oosten een veel rustiger en plezieriger leven hebben in sommige aspecten. Ze zijn niet constant druk bezig om "betekenis" in hun leven te zoeken, want hun leven op zich heeft al betekenis. Ze proberen ook niet constant "hogerop te komen" of "beter te worden", want dingen zijn goed zoals ze zijn. Ze hebben natuurlijk een aantal algemene waarden, zoals goed voor je familie zorgen, die voor iedereen gelden. Het enige nadeel eraan is dat ze dus niet voor de armen of minderbedeelden zorgen, want die hebben er blijkbaar zelf voor gezorgd dat ze in zo'n slechte positie zitten, dus daar hoef jij dan weer niks mee te doen. Maar ook dat lijkt in de praktijk nog wel mee te vallen, want aan de armen geven natuurlijk wel weer goed is voor je eigen karma!
Nou wil ik niet zeggen dat het hele Indiase kaste-systeem de oplossing is, maar de levensinstelling dat het goed is zoals het is, en dat je niet constant maar bezig hoeft te zijn met beter, en meer, en hoger, en sneller, en rijker, lijkt mij wel een fijne instelling. Het geeft een behoorlijke hoeveelheid rust, en aangezien we hier toch iets meer mogelijkheden hebben om ons leven wel enigszins in te delen, kun je dan rustig kijken naar de dingen die er voor jou echt toe doen, en jou echt gelukkig maken, en daar je energie voor gebruiken. Zo kan je doel in het leven worden "gelukkig zijn met hoe het is", en als je dat hebt bereikt ben je vast op een fijnere (en rustigere, en gezondere) plek dan in de Westerse rat-race. En ja, ik realiseer me dat het in de praktijk in onze maatschappij moeilijk kan worden om je niet te laten meeslepen door de "doelen" of "idealen" van anderen, maar het is het proberen waard.

Tags:

Alsof het gedrukt staat

Vandaag opende ik pas laat de opniepagina van de Volkskrant, aangezien ik eerst mijn scriptie wilde afschrijven. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik mijn eigen naam tegenkwam, onder het stukje "Wereld op zijn kop". Nou wist ik natuurlijk nog wel dat ik een brief had ingestuurd, maar dat hij ook daadwerkelijk afgedrukt zou worden wist ik natuurlijk niet! Dus, voor het eerst mijn "name in print" gezien in de krant.
Voor de nieuwsgieringen zonder Volkskrant-abonnement:
"In de Volkskrant van vrijdag 13 mei las ik dat uitzendbureaus geen
onderscheid gaan maken tussen diploma's van InHolland of andere
hogescholen. Zo worden studenten met een InHolland diploma niet
benadeeld bij het zoeken naar een baan. Dit lijkt mij de wereld op
zijn kop. Hoe vervelend het ook is, deze studenten hebben nu eenmaal
een diploma dat inhoudelijk minder waard is dan een ander diploma in
hetzelfde vakgebied. Maar dat is toch buiten hun schuld om? Zeker
niet, want het moet studenten toch eerder opgevallen zijn dat het
niveau van hun studie niet HBO-waardig was. Sterker, elke opleiding
heeft een Opleidingscommissie (OC) met naast stafleden een aantal
studentleden, die de kwaliteit en het niveau van een opleiding hoort
te waarborgen. Uit het feit dat geen van de studenten eerder aan de
bel heeft getrokken, of zelf van opleiding is verandert, blijkt wel
dat men er geen problemen mee had om onderwijs onder de maat te
krijgen. Het lijkt me dat ze daar dan ook de gevolgen van moeten
ondervinden, en niet ook nog beloond moeten worden voor hun eigen
laksheid. Op deze manier bevorderen de uitzendbureaus het
kwaliteitsverlies in het hoger onderwijs, want blijkbaar krijgen
studenten toch wel een baan, ongeacht hun kennisniveau."
Lotte Oostebrink, Groningen, vice-voorzitter van een OC

Weekje Engeland

Hierbij een heel kort (of toch niet zo heel kort) reisverslag, want stiekum heb ik geen tijd, maar ik wil het wel even opschrijven omdat we een leuke en interessante week hebben gehad, en ik het anders vergeet.
Dus.
Dinsdag zijn we via Schiphol en met een trein die 40 minuten vertraagd was naar Brussel gereden, alwaar we overstapten op de Eurostar en na een uurtje (plus een uur tijdsverschil) in Londen stonden. Ons hotel was slechts een kort metro-ritje weg, en net zo mooi en rustig als we hoopten (met uitzicht op een parkje met vogeltjes en eekhoorns)! Na gegeten te hebben bij de Gourmet Burger Kitchen (oke, het is een keten, maar wel een lekkere non-fastfood keten!) zijn we via een rondje Notting Hill en Hyde Park (inclusief monumenten) moe in ons bedje beland.
Woensdag zijn we naar noord Londen geweest, wat nogal wat voeten in de aarde had omdat er van Tottenham Court Rd ineens geen Northern line reed waardoor we van west Londen naar oost London moesten om in noord London uit te komen. Alwaar de London Zoo is, die in de jaren 90 nogal treurig geweest schijnt te zijn, maar nu erg veel mooie nieuwe onderdelen had (hoewel je de oude vergane glorie er wel doorheen zag). De dierentuin ligt in Regent's park, dus daar zijn we doorheen gelopen op weg naar de metro die ons naar het Science museum bracht. Na daar een paar uurtjes rondgehangen te hebben besloten we een paar van de leuke alternatieve restaurantjes in de Lonely Planet te proberen, om tot de ontdekking te komen dat ze of enorm duur waren, of verdwenen waren, of vlak naast de Pakistaanse ambassade lagen en daarom compleet afgesloten waren van de buitenwereld. Dus kwamen we bij de Italiaan op de hoek terecht, die enorm lekkere pizzas en nog lekkerder toetjes had.
Donderdag zijn we naar Westminster Abbey geweest, alwaar we in de kruisgangen thee hebben gedronken terwijl het keihard regende (een interessante ervaring). Daarna zijn we in de London Eye geweest, wat mooie foto's heeft opgeleverd van een mysterieus wazig/dampend Londen (hij is hoog! Maar gaaf! En je kunt erin trouwen, zoals de mensen in de "pod" naast ons deden!). Daarna zijn we via de Embankment naar Trafalager Square gelopen, waar de National Gallery staat, waar we onder andere een Van Gogh en een lading Rembrandts bewonderd hebben (veel Nederlandse schilders). Daarna via St. James's Park naar Buckingham Palace, en van daar via de grootste boekenwinkel van Europa en Piccadilly Circus naar Soho, alwaar we een korte ontmoeting hadden met landgenoten Sjoerd & Sofie. Daarna waren we moe, maar voldaan.
Vrijdag zijn we naar de Tower of London geweest, die erg interessant is maar ook vol met allerlei schoolkinderen die duidelijk niet zoveel behoefte hebben aan dit verplichte "uitstapje". Via Monument en Postman's park (dat park uit Closer) zijn we naar St Paul's Cathedral gegaan, waar je via allerlei enge Victoriaanse trappen helemaal naar het dak kunt! Daarna snel naar de Globe om onze gereserveerde kaartjes op te halen, en na nog een snelle maaltijd bij een Gourmet Burger Kitchen hebben we Hamlet in de Globe gezien. Het was mijn eerste "real life" Hamlet, maar wel een van de mooiste Shakespeare producties die ik gezien heb!
Zaterdag waren we eigenlijk wel moe, dus hebben we even over de markt in Notting Hill geslentert, waar nogal veel andere toeristen waren, en zijn daarna naar het British Museum geweest, waar we de Franks Casket en steen van Rosetta gezien hebben (de eerste is vrees ik alleen boeiend voor Oud-Germanofielen, 99% van de mensen liep er straal langs), en ons verbaast hebben over de hoeveelheid dingen die de Britten uit andere landen gejat hebben (het halve Parthenon staat er, onder andere). Daarna nog even langs het Natural History museum waar mooie dinosaurus skeletten en een enorm (want; levensgroot) model van een blauwe vinvis staan, en toen op weg naar het oorspronkelijke Hard Rock Cafe voor een fancy maaltijd. Toen we eruit kwamen stonden er ongeveer 30 mensen in de rij, dus onze 10 minuutjes wachten waren gewoon een kwestie van goeie timing (de hamburgers bij Gourmet Burger Kitchen zijn trouwens een stuk lekkerder!).
En zondag was voor de terugreis, waarin we ons verdiende extra uurtje weer kwijt raakten en dankzij werkzaamheden de laatste 20 km opgepropt in een NS bus mochten doorbrengen. Maar, al met al was het een fantastische week!
Achteraf gezien verbaas ik me erover dat onze voeten niet compleet weg gesleten zijn, en verbaas ik me er niet over dat ik het gevoel heb dat ik een vakantie nodig heb om bij te komen van deze vakantie. Maar alle nationale musea (Science, British, Natural History en de National gallery) zijn allemaal gratisch, en daar hebben we heus niet alles bekeken, maar zijn gewoon langs de highlights gezoeft. Alleen de Zoo, Tower, en Westminster Abbey hebben we de tijd voor genomen, want dat waren de 3 dingen die we nu wel eens echt gezien wilden hebben!

Tags:

De Scriptie Muur

Dus, mijn eerste post-hersenschudding-post (jawel!), om jullie allemaal te laten weten dat ik nog leef, en nog kan typen, en mijn hersens niet zo geschud zijn dat ik vergeten ben dat ik ook nog een journal heb!
Niet dat ik veel tijd heb voor een journal, want door 2 weken niks aan mijn studie gedaan te hebben (omdat dat niet mocht, niet omdat ik lui ben!) lig ik nu overal hopeloos achter, waarbij "overal" eigenlijk gewoon mijn scriptie is. Ik had twee weken geleden een gesprek over mijn eerste versie moeten hebben, maar door omstandigheden (openstaande ovendeuren enzo) werd dat pas vandaag. En het was een gezellig gesprek, waarin het ging over vanalles behalve mijn scriptie, want ik weet wel wat ik moet doen, en ik kan het ook doen, ik moet het gewoon DOEN. En zoveel tijd heb ik niet meer, want de volgende draft moet over 14 dagen ingeleverd worden, waarvan ik er ook nog eens 6 in London zit (en nee, ik ga niet al mijn scriptieboeken mee slepen). En ik moet ook nog andere vakken inhalen. Dus zit eigenlijk er best wel wat druk achter, enzo.
Dus heb ik vandaag eerst boodschappen gedaan en een taart gemaakt (Baileys & chocolade cheesecake) en uitgebreid de krant gelezen, want dat is wat je doet als je hebt besloten dat je een dag lang met je scriptie bezig gaat... dan doe je alles behalve met je scriptie bezig zijn.
Het is toch vreemd. Je hoort van die verhalen van mensen die maanden, zo niet jaren met hun scriptie "bezig zijn" (ik ken iemand die 12 jaar "bezig is") en dus uiteindelijk vast allerlei andere boeiende dingen doen, maar niet aan hun scriptie werken. En je vraagt je af hoe dat kan, en waarom mensen zich er niet even toe zetten, en het even af maken, en dan is er een last van je schouders en dan heb je ineens zoveel rust en vrije tijd en blijheid enzo. Maar op een of andere manier gaat het niet. Je scriptie wordt een soort muur, en die muur wordt elke keer dat je hem negeert groter, totdat hij zo groot is dat het de moeite niet meer waard is om ergens in een hoekje een paar stenen eruit te beitelen, want het komt toch nooit op tijd af en als het al af komt dan zal het nooit zo goed zijn als je het eigenlijk wilt... Dus doe je maar niks, want als je iets doet dan zou je je nog verplicht kunnen voelen dat vreselijke vod wat je geproduceert hebt ook nog af te maken.
Tenminste, ik vermoed dat het ongeveer zo gaat.
Ik ben nog niet op dat stadium, ik ben nu meer doelloos heen en weer aan het klikken tussen de verschillende onderdelen van mijn tekst om te zien welk probleem ik het eerste ga aanpakken (er moeten 3 secties uitgebreid worden en 2 moeten ingekort dan wel samengevoegd worden). Maar ik ben een heel eind op weg. Sterker nog, als ik wat dingen zou aanpassen en het in zou leveren zou ik waarschijnlijk wel een 6 krijgen. Niet dat ik dat wil, maar het zou kunnen.
Dus het is allemaal zo erg nog niet.
Maar dan moet ik wel nu beginnen, voordat ik het door niks te doen wel zo erg maak!

Tags:

Oud Engels

Nadat iemand (Bram) en ikzelf (Lotte) me er op wees at ik al een tijdje niks meer geschreven had, een blogpost die misschien inhoud heeft en misschien niet!
Allereerst de ontdekking dat Wikipedia ook in het Oud Engels bestaat. Met 2600 artikelen, maar natuurlijk nog steeds groeiende!
Dat brengt mij op het enige tentamen (of "toets" zoals de docent zegt, om ons minder bang te maken) van deze leesweken; ik moet 500 Oud Engelse woordjes uit mijn hoofd leren, van Oud Engels naar Modern Engels en andersom. Wat is het nut, vraag je je misschien af; misschien is dat er niet, omdat onze docent "van de oude stempel" is en vroeger alle 7 sterke werkwoordsvorm uitgangen in het Gotisch uit zijn hoofd moest leren en dat hatelijk ook op ons wil overbrengen, maar dat niet mag, en dus een soort van "uitgelklede" vorm doet. Behalve dat het een hele lieve aardige man is die nooit zoiets zou doen. Dus is het er vooral om ons te helpen, omdat het tentamen van dit vak bestaat uit 2 teksten in het Oud Engels die we moeten vertalen in het Modern Engels, en het handig is als je dan behoorlijk wat woorden al weet zonder ze hoeven op te zoeken (moet je ook de uitgangen nog uit je hoofd leren om te weten in welke naamval de woorden staan, maar dat terzijde).
En het is eigenlijk wel leuk, en ook niet zo heel moeilijk, op een harde kern van ongeveer 50 woorden na die ik niet in mijn hoofd kan krijgen omdat er al 20 woorden voor "man", "battle", "horrible", en "treasure" zijn, en er gewoon niet nog eentje bij past in mijn hoofd (ze waren erg uitgebreid in hun onderwerpen, de Oud Engelse schrijvers). En in het Oud Engels haal ik de "ea" en de "æ" steeds door elkaar, maar ik kan me niet voorstellen dat mijn docent daar een drama van maakt.
En het is typisch om te zien hoeveel Oud Engelse woorden lijken op Nederlandse woorden, terwijl ze minder lijken op hun Modern Engelse variant (vooral de native speakers in onze klas, een aantal mensen uit Canada en de VS, hebben daar problemen mee). "Ik" is bijvoorbeeld gewoon "ic", "grief" is "sorg", iemand onthoofden is "beheafdian", en "to become" is "weordan". Ook voor Friesen is het goed te doen, aangezien "twee" gewoon "twegen" is, en een kerk een "cirice". Hoe het zit met de uitspraak laat ik even achterwege, want dat is een ingewikkelde samenstelling van "denken in het Engels maar praten in het Nederlands", zoals ook Afrikaans voor mijn gevoel is.
En er zijn allerlei rare letters, zoals die "æ", maar ook "ð" en "þ", wat dan eigenlijk weer dezelfde letter is, maar uiteindelijk is het allemaal vrij simpel. En toch leren we een nieuwe taal, met nieuwe grammatica (naamvallen! 7 verschillende soorten sterke werkwoorden!) en onbekende woorden, en hoe we die moeten vertalen.
En het practische nut van dit alles in mijn latere leven is vast vrijwel nihiel, behalve dat ik Tolkien een stuk makkelijker kan lezen ("ent" betekent reus, "theoden" is prins, "feax" (van Shadowfax) is vacht, "frod" betekent wijs, "Morþor" is misdaad, en "isen" (Isengard) betekent ijzer, om een paar te noemen), maar daar gaat het natuurlijk niet om!

Tags:

2765 woorden - halverwege

Vandaag heb ik bijna 1000 woorden geschreven, en nu ben ik halverwege! Woehoe!
Nee, ik ben niet ineens aan een soort lente NaNoWriMo begonnen. Dit is het woordaantal van mijn Bachelor scriptie (over Koning Arthur, weten jullie nog?).
Afgelopen maandag bezorgde Karin Olsen ons allemaal een hartaanval toen ze aankondigde dat bij de eerste versie van onze scriptie onze argumentatie af moet zijn (af? volgens mij is mijn argumentatie nooit af! weken nadat ik een essay heb ingeleverd bedenk ik me nog nieuwe punten en argumenten die ik nog graag zou willen toevoegen!), en dat we minimaal 3500 woorden moeten hebben (zinnige woorden dus, opvolgende woorden, woorden die ergens naartoe gaan, het liefst met een zinnige argumentatie). Zo niet, dat zou ze ook niet de moeite nemen om ons fatsoenlijk commentaar te geven, aangezien wij blijkbaar ook niet de moeite hadden genomen om een fatsoenlijk stuk tekst te schrijven.
Daar had ze op zich een punt.
Dus nou ben ik (en ik vermoed mijn 11 groepsgenoten) als een gek aan het schrijven geslagen, en zoals altijd helpt pure paniek het beste bij het op papier krijgen van woorden.
Ik heb het grootste deel over Geoffrey of Monmouth af, behalve het stuk over de literaire tradities in historische kronieken, want daar moet ik nog even een boek over opzoeken. Maar mijn argumentatie over hem en zijn boek is in elk geval wel in orde.
Dat zijn ongeveer 2500 woorden van het totale aantal.
Jammer genoeg weet ik over meneer Malory nog niet zoveel, en over zijn boek en de literaire traditie waarin het geschreven is nog minder (de bronnen die ik over hem heb zijn oprecht saai. Bij Geoffrey doen ze tenminste nog moeite om het boeiend te laten lijken!) Nog vervelender is dat er eigenlijk geen overeenstemming bestaat over wie heel die Thomas Malory eigenlijk was, aangezien er een stuk of 8 in leven waren in de tijd dat hij leefde. Dus ben ik vanmiddag vooral bezig geweest met welles-nietes discussies te lezen, tot ik me realiseerde dat het voor mijn scriptie helemaal niet uit maakt of we het 100% zeker weten, en gewoon besloten heb de meest erkende kandidaat te nemen. Zoals een klasgenoot vanmiddag zei; "The author is dead anyway", verwijzend naar het feit dat de intentie van de auteur vrijwel nooit meer mee wordt genomen in literaire kritiek.
Dus, dat scheelde weer.
En nu ben ik halverwege, en nu ben ik blij, want ik hoef nog maar 800 woorden om bij de kritieke Karin-Olsen-grens te komen, en daarna heb ik nog een hele maand om de laatste 1500 woorden op papier te krijgen en alles enigszins zinnig te maken! Waar maakt iedereen zich toch altijd zo druk om, met dat scriptie schrijven? Het enige wat je nodig hebt is een strenge begeleider en de schrik van je leven!

Tags:

Eerlijk delen

Er zijn veel kaarten te vinden waarop de landen qua grootte staan afgebeeld naar hoeveel mensen er wonen (zoals deze). Maar nu is er ook een kaart gemaakt waarbij het land met de meeste inwoners (China) in het land met het grootste oppervlakte is gezet (Rusland), en het volgende land (India) in het volgende grootste land (Canada), etcetera. Wij Nederlanders "horen" in dit systeem in Japan thuis (niet dat ik daar op dit moment zou willen wonen!)
Interessant genoeg is dit dus nog steeds geen eerlijke verdeling van de hoeveelheid grond per aardse bewoner, maar waarschijnlijk wel eerlijker dan nu. Want als je ziet dat de mensen van Bangladesh op deze kaart in India terecht komen, terwijl de Canadezen slechts Pakistan "hoeven" hebben, ga je toch even nadenken!
Kaartje is hier te vinden!

Tags:

Lente!

Het is lente! Zon! Warmte! Vogeltjes!
Oke, technisch gezien ben ik 2 dagen te laat, maar het is dan ook nu pas echt lente hier in Groningen, aangezien we gisteren schuil gingen onder een laag grijze wolken die eerder aan november dan lente deden denken! En oke, stiekum heb ik vrijdag al op een terrasje gezeten met wat vriendinnen, en stiekum hebben Fons en ik zondag al in de tuin staan spitten, of eigenlijk het spitwerk dat Darwin had verricht weer ongedaan gemaakt door de opgegraven plantjes weer keurig terug te zetten en een bamboe-stokjes-bescherm-systeem er omheen te plaatsen. Dat hopelijk stand houdt, maar nu zelfs onze duistere, vochtige moerastuin langzaam aan het opdrogen is besluiten de katten jammer genoeg dat ze weer dicht bij huis hun kuiltjes willen graven, in plaats van bij de anonieme buur (ik weet niet waar, en ik wil het ook niet weten!) waar ze het anders altijd doen (het grootste deel van de mensen zit hier letterlijk nooit in hun tuin, dus ik denk niet dat ze er last van hebben!).
Mijn latent aanwezige groene vingers beginnen ook meteen weer te kriebelen, dus worden de mini-kasjes weer uit de schuur geplukt om nog maar weer eens een poging te doen om iets eetbaars te laten groeien. Vorig jaar hebben we toch 3 courgettes, 1 paprika, 1 prei en een heleboel (mini) aardbeien (afgezien van ladingen rozemarijn, tijm, en munt) uit de tuin kunnen eten, dus dat moet dit jaar zeker beter! Ik heb nog geen idee wat het wordt, en al helemaal niet waar het zou moeten staan in onze overvolle, beschaduwde tuin, maar daar gaat het niet om, het gaat om het blije, energieke gevoel dat we eindelijk onze warme dekens van ons af kunnen gooien en weer lekker buiten genieten!

Tags:

The Ides of March

Er zijn van die zinnen die je gewoon kent, als student Engels, zonder er verder nou al te veel vanaf te weten. Een ervan is "Remember remember the Fifth of November...", wat verwijst naar Guy Fawkes night. Dat weten de meeste mensen ondertussen wel, dankzij V for Vendetta.
Maar kennen jullie ook "Beware of the Ides of March"?
Waarschijnlijk niet, en eerlijk gezegd wist ik zelf ook niet waar het vandaan kwam, behalve dat iedereen het tegen elkaar roept zo gauw het maart is.
De Ides of March is 15 maart, dus vandaag. Het is de dag waarop Julius Caesar in 44 vChr werd gedood, wat hij al wist, want hij was onderweg een zieneres tegen gekomen die hem had verteld dat hij uit moest kijken voor deze datum. Caesar geloofde er niet zo in, wat toch jammer voor hem was.
De zin zelf is (natuurlijk) bedacht door Shakespeare, in zijn toneelstuk over Julius Caesar, en in het echt was het vast niet zo mooi verwoord als hij het doet. En zo houden we met 1 zin maar even mooi 2000 jaar aan historie bij elkaar!

Tags:

Profile

sherco
Lotte Oostebrink

Latest Month

July 2011
S M T W T F S
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31