Eigenlijk hoort de Lowlands post natuurlijk op mijn backpack journal, aangezien die ook mee was, maar ik vermoed dat hij hier beter tot zijn recht komt.

Donderdag
Onze derde en Lowlands zestiende editie begon wat chaotisch, aangezien Bram en ik die ochtend te horen kregen dat we die avond om 20:00 een huisje konden bezichtigen. Terwijl we eigenlijk rond die tijd bij het festival hadden willen zijn. Uiteindelijk werd dat rond een uur of 22:00, en na Eva opgepikt te hebben bij de Kiss 'n Ride begaven we ons op weg na de festival ingang. De rij was zo mogelijk nog korter dan vorig jaar, en na hooguit een halfuurtje stonden we binnen. Camping 5 was allang open, dus we konden in een keer doorlopen. We vonden een plekje midden op de camping, vlakbij een corridor die vrij gehouden wordt. Eva en ik zetten onze tent op, waarna we Bram hielpen met de zijne, en na het bezoek aan het (schone, reukloze, moddervrije!) badhuis begon de slapeloze eerste Lowlandsnacht.

Vrijdag
Vrijdagochtend waren we vrij vroeg uit de veren, en na een goedkoop ontbijtje met zelf meegebrachte broodjes gingen we op weg naar de Walibistand om ons Walibi bandje te halen. Toen dus naar de festivalburen, waar we natuurlijk eerst gebruik maakten van de toiletten en goedkope koffie. Bram vond dat we het dit jaar anders gingen doen, en in plaats van rechtdoor te steken kwamen we met een omweg via de Flying Dutchman (niet die in de Efteling), de boom-stronk-valt-van-helling en het spookhuis (Villa Volta 2) bij de Robin Hood, waar ondertussen een aardige rij stond. Na de achtbaan en een frietje op weg naar Goliath, waar bleek dat niet ieders maag bestand is tegen het groene monster, en dat Eva en ik waren gefilmd. Na nogmaals een wc stop gingen we terug naar het festival, wat zo rond 14:00 toch wel eens open moest zijn.
Als eerste bezochten we een Lowlands University, getiteld Religie loves democratie, van Eduard Bomhoff. Hij legde uit waar het probleem tussen Christenen en moslims eigenlijk begonnen is, en waarom we er niet uit zullen komen als we doorgaan zoals we bezig zijn. Een verfrissend betoog. Met name de observatie dat er in Amerika veel problemen zijn met de zwarte bevolking, maar dat ze het daar gewoon als een sociaal probleem zien, niet als iets wat voorkomt uit hun "andere" gospelkerken, terwijl wij ons hier blind staren op symbolen als hoofddoeken, was erg goed. Jammer genoeg was hij niet altijd even goed te volgen en er is verder niet heel veel blijven hangen, tot mijn spijt.
Hierna hebben we een beetje rondgedwaald, Eva en ik hebben een tijdje bij The National geluisterd terwijl Bram naar het tegenvallende Hadouken! was, maar het was allemaal niet geweldig.
Uiteindelijk kwamen we uit bij de Dropkick Murphys, die eigenlijk precies deden wat je van ze verwacht. Hierna hebben we een avondeten van lasagne naar binnen gewerkt, waarna we geprobeerd hebben in het Scapino Ballet te komen, maar de Juliet tent was helaas al vol. Na per ongeluk wat HIM en The Kooks mee gekregen te hebben kwamen we uiteindelijk uit bij The Flaming Lips in de Grolsch tent, die erg leuke muziek maakten en een bizarre podium act hadden. Na al die psychedelische indrukken hielden Eva en ik het voor gezien, terwijl Bram de nacht doorbracht met Junkie XL.

Zaterdag
Na een beduidend betere nachtrust waren we vrij laat wakker, en we besloten niet naar Walibi te gaan maar gewoon rond 12:00 naar het festivalterrein te sjokken. Daar bezochten we eerst de cd-zaak en de Ben&Jerry's stand, alvorens naar ons tweede Lowlands University college te gaan: Michael Braungart met "Consumeer en red de planeet". Zijn betoog kwam aardig overeen met wat Wubbo Ockels ons al in 2005 vertelde: we moeten gewoon normale dingen willen, die op een goede manier gemaakt en afgebroken kunnen worden, in plaats van dingen die "minder slecht" zijn. Meneer Braungart heeft de "cradle to cradle" techniek ontworpen, waar onder andere Nike in mee gaat, waarbij producenten producten met hoogwaardige materialen maken, consumenten die dingen 2 jaar gebruiken en dan TERUG brengen naar de producent, waarna die er weer iets anders mee kan maken. Zo hou je geen afval over, en producenten worden gedwongen om kwalitatief goede dingen te maken, want het komt na een tijdje weer bij hen terug. Interessante man, niet een bijzonder levendig spreker maar zijn goede boodschap compenseerde daar ruimschoots voor.
Daarna naar de X-ray voor een klein beetje Quiet Village, waarna we door een fout in het programma bijna een uur te vroeg weer terug waren bij Echo voor de Nightwriters. Toen we er uiteindelijk wel in konden viel het een beetje tegen; Kluun en Saskia Noort zijn al niet de meest briljante schrijvers, en het was allemaal een beetje voorspelbaar en cliche. Enige verassing was de Vlaamse schrijver Christophe Vekeman, met grappige stukjes met een leuke twist. Helaas was Joost Zwagerman er niet omdat hij de dag ervoor een auto-ongeluk had gehad; hij zou het niveau waarschijnlijk hoger hebben gehouden.
Na nog een klein staartje N*E*R*D meegepikt te hebben wandelden we naar de merchandise, waar erg veel leuke kleren waren die we allemaal niet konden betalen. Toen terug naar de Alpha voor Nightwish. Eva en ik (Bram was het grootste deel van de tijd weg omdat zijn Achterwerk in de Kast kuren had) waren het erover eens dat de vorige zangeres beter was, ook qua presentatie naar het publiek, maar toch verdienden ze meer waardering dan ze kregen, de tent was voor een derde leeg.
Op Charlie begon al gauw daarna The Rascals, en wij werkten een broodje falafel naar binnen. Daarna was het tijd voor de zoveelste Franz Ferdinand, en hoewel ze nog steeds erg goed zijn en erg leuke liedjes maken hoop ik dat ze er volgend jaar niet zijn, want nou weten we het wel. Zo gauw de Alpha klaar was begon Charlie weer met No age, gevolgd door Underworld weer in de Alpha. Beiden waren niet echt naar mijn smaak, en Eva en ik begaven ons weer terug naar de tent terwijl Bram nog wat uurtjes op zijn slippers rondsprong met onder andere Diplo.

Zondag
Omdat ik vrij vroeg was gaan slapen werd ik al rond 8:00 uitgeslapen wakker, wat een mooie gelegenheid was voor een echte Lowlandsdouche. Nadat Bram eindelijk uit zijn tent was gerold konden we op weg naar een tweede ronde Walibi, met dit keer de Robin Hood, Goliath, Rio Grande, Condor, schommelschip en voor Eva en mij nog de Tomahawk. Hierna terug naar de camping voor het inpakken van de spullen, die we naar mijn (vaders) auto gebracht hebben.
Toen naar het festivalterrein, waar we net op tijd waren voor Black Mountain in de Charlie, gevolgd door Gogol Bordello in de Alpha. Die laatste viel ons allemaal wat tegen, dus we zochten ons heil in het Novib dorp bij de Lima. Compleet bevangen door een artiste die sprekend op mijn huisgenote Caloe leek kwamen we veel te laat aan bij The Fratellis, die al bijna afgelopen waren.
Gewapend met een vooruitziende blik en een slice pizza kwamen we aan bij de Alpha vlak voordat het ging regenen. Zo kregen we nog een flink stuk van The Hives mee, die gewoon weigerden te stoppen met spelen toen hun tijd voorbij was. Toen ze eindelijk het podium opgaven zorgden mede Lowlanders voor vermaak door van de spekgladde modderige hellingen aan weerszijden van de Alpha te gaan glijden, sommigen in hun blote kont. Aangemoedigd door ongeveer 25.000 mensen die lekker droog in de tent stonden kregen zij hun 5 minutes of fame.
Toen dEUS ons lang genoeg had lastig gevallen begaven wij ons naar de Grolsch voor onze grote afsluiter, Sigur Ros. Het optreden was met 1,5 uur het langste wat ik dit jaar het gezien, en het was ook gelijk het allermooiste. De muziek was geweldig, de sfeer nog beter. Jammer genoeg was het weer gaan regenen, wat ook enkelen die de muziek niet zo konden waarderen naar binnen bracht, maar ach, dat is hun eigen gemis.
Hierna gaven wij onze laatste muntjes uit aan een gezond vruchtensapje, waarna ik als koerier de spullen naar de Kiss 'n Ride bracht waar het hele gezin Senders stond te wachten. Lowlands 2008 had dan wel niet zoveel goeie namen en goeie muziek, maar de sfeer en de mensen waren weer geweldig, het weer was met maar 2 regenbuien veel beter dan verwacht, en volgend jaar zijn wij er zeker weer!